كه متصل بشاخه است و پس از سقوط برگهاى آن مبدل بميوه مىگردد . بنگلك ( bongolak ) و ( bongalak ) ا . پ . نام يك قسم ميوه‌اى . بنگلور ( bangalur ) ا خ . پ . شهرى در ميسور هندوستان معروف به بنگالور . بنگله ( bangale ) ص . پ . منسوب به بنگاله . بنگله ( bangale ) ا . پ . زبان مردم بنگاله . و خانهءنئين . و خانهء ييلاقى . بنگو ( bangu ) ا . پ . اسپغول و بزرقطونا . بنگه ( bonge ) ا . پ . بانگه و كشيدن آواز . بنگه ( bon - gah ) ا . پ . مر . بنگاه . بنگى ( bangi ) ص . پ . كسى كه مبتلا باستعمال بنگ باشد . و آدم مبهوت و متردد در امور . بنلاد ( bonl d ) ا . پ . بناى عمارت . و اصل آن . و اصل ديوار . و ديوار . و پشتيبان . و در اصطلاح زبان‌آموز حروف بنلادى حروفى را گوئيم كه در همهء صيغه‌ها و اشتقاقات باقى و برقرار باشند مانند ك و ر و د در فعل كردن . و د و ى و د در فعل ديدن . و ك و ن در فعل كنش . و ب و ى و ن در فعل بينش . بنمين ( banmin ) ا . پ . بلغت زند پسر . بن‌ناپديد ( bon - n - padid ) ص . پ . نامحدود . و بىانتها . بنند ( banand ) ا . پ . عدد نامعين . بنو ( banu ) ا . پ . خرمن و غلهء درو كردهء توده نموده . بنو ( banu ) ع . ج - ابن - پسران . و اخلاف . و بنو الصليب : نصارى . و بنو الجان : ملائكه . و بنو الاصفر : مردمان يونان . و همهء فرنگيان . بنواز ( benv z ) پ . كلمهء امر از نواختن و يا نوازيدن . بنوان ( banv n ) و ( bonv n ) ا . پ . سر كار كشت و زراعت . بنوبت ( be - novbat ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور نوبت و بدور . بنوة ( bonovvat ) ا . ع . پسرى . و پسرخواندگى . بنود ( bonud ) ع . ج بند ( band ) . بنودة ( bannudat ) ا . ع . دبر و كون . بنوردن ( banvardan ) ا . پ . هر دانه و حبهء جنگلى و وحشى . بنوره ( banure ) ا . پ . بنياد و بناى عمارت . و ديوار . بنوسرخ ( bonu - sorx ) ا . پ . عدس . بنوسياه ( bonu - si h ) ا . پ . ماش . بنوعى ( be - novi ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطريقى و به نحوى . بنوك ( banovk ) ا . پ . گرمى از شعف و خوشحالى . و حركت و گردش بطور چالاكى . بنوك ( banovk ) و بنوك كرم ( banovk - kerm ) ا . پ . چلپاسه . بنوماش ( bonu - m c ) ا . پ . ماش . و يا نوعى از ماش . و ماش سياه . بنوميد ( benovmid ) ص . پ . مأيوس و نااميد . و بنوميد گشتن ف ل . : مأيوس شدن . بنون ( banuna ) ع . ج ابن . بنون ( banvan ) و ( bonvan ) ا . پ . مر . بنوان ( banv n ) و بنوان ( bonv n ) . بنونخله ( bonu - naxle ) ا . پ . نوعى از عدس صحرائى . بنوند ( benavand ) ص . پ . نگاهداشته و محفوظ مانند آب در كوزه . بنوه ( banve ) و ( banuh ) ا . پ . خرمن و تودهء غلهء نكوفته . بنوى ( banaviy ) ص . پ . منسوب بابن يعنى پسرى و به بنت يعنى دخترى . و نيز منسوب به ابناء سعد كه قومى بودند از عجم و در يمن سكنا داشتند . و نيز منسوب به بنيات الطريق . بنه ( bane ) ا . پ . مزبله . و طناب باريك . و ميوهء درخت بن كه چاتلانفوش نيز گويند . و بنهء بنائى : ريسمان بنايان . بنه ( bone ) و ( bonne ) ا . پ . رخت و متاع و اسباب خانه و بهير و اموال . و املاك و سامان و دكان و خانه . و مكان و منزل و مسكن و جا و بودباش . و ته و بيخ و بنياد و درخت . و بيخ درخت . و بنه بستن ف ل . : كوچ كردن و سفر كردن . بنى ( bany ) م . ع . بنى بناء و بنيا . مر . بناء . بنى ( bani ) ع . ج - ابن - پسران و اولاد . و بنى آدم : اولاد آدم كه مردمان باشند . بنى ( bena ) و ( bon ) ع . ج بنية ( benyat ) و ( bonyat ) . بنى ( bonni ) ا . ع . طبق . بنى ( bonayye ) و ( bonayya ) ا . ع . در منادى مىگويند يا بنى يعنى اى پسر عزيز من . بنى ( bonniy ) ا . ع . نوعى از ماهى . و ا خ . لقب چند نفر محدث . بنيا ( bany ) ا . پ . آذوقه و مأكولاتى كه از خارج در شهرى حمل مىكنند . بنيات ( bonnay t ) ج ا . ع . كاسه‌هاى خرد . و بنيات الطريق : راههاى خرد كه از راه بزرگ جدا گردد . بنياد ( bony d ) ا . پ . بنلاد و بنيان و بناى عمارت . و اصل و ريشهء آن . و بناى ديوار . و اصل آن . و بنياد كردن ف م . : بنا كردن . و بنياد بريخ نهادن ف ل . :